• Ιδιότητα του πολίτη: ένα θεμελιώδες ζήτημα για τη δημοκρατία

  • 18 Jun 11 Posted under: Δημοκρατία
  • Διάλεξη της Μαρί-Κριστίν Βερζιά- ευρωβουλευτή της Γαλλίας με το Μέτωπο της Αριστεράς, μέλος της Ομάδας GUE / NGL- στο Συνέδριο «Ιδιότητα του πολίτη: ένα θεμελιώδες ζήτημα για τη δημοκρατία», 2 Δεκεμβρίου του 2010.

    Όταν ήμουν βουλευτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Ιούνιο του 2009, ήθελα να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε όπως πάντα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ιδιότητα του πολίτη, τα οποία δεν είναι ξεχωριστά θέματα, καθώς και για τη λαϊκή εκπαίδευση, με την ευρύτερη έννοια του όρου, και για μια κοινωνική οικονομία. Για μένα, όλες αυτές οι μάχες προέρχονται από τον ίδιο χώρο και απορρέουν από τις ίδιες αξίες.

    Ήθελα, επίσης, να βιώσω την εμπειρία και να συμβάλλω σε μια πιο διαβουλευτική δημοκρατία, η οποία ανταποκρίνεται περισσότερο στην δημιουργία δεσμών μεταξύ της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και της συμμετοχικής δημοκρατίας, ένας όρος που είναι κάπως παρεξηγημένος σήμερα. Είναι η ιδέα του να είναι σε θέση να εκπληρωθεί αυτή η ευρωπαϊκή εντολή, να είναι υπεύθυνη και να προσπαθεί να συμφιλιώσει τους πολίτες με την ευρωπαϊκή αντίληψη, δείχνοντάς τους ότι είναι δυνατό να αναλάβουν δράση στην Ευρώπη για να κινηθούν προς μια άλλη Ευρώπη, μια Ευρώπη που δεν εστιάζει μόνο στα οικονομικά συμφέροντα, αλλά προνοεί και για την ευημερία των ανδρών και των γυναικών που ζουν μέσα στα σύνορά της. Για όλους αυτούς τους λόγους, το ζήτημα της ιδιότητας του πολίτη μου φαίνεται ότι έχει προτεραιότητα, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ήθελα να είναι ένα θέμα προς συζήτηση.

    Είναι πολύ δύσκολο να δημιουργηθεί έντονη συζήτηση για τα ευρωπαϊκά θέματα, αν και 50% έως 80% των κειμένων που ισχύουν για τα κράτη μέλη επηρεάζονται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, και παρόλο που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποκτά αυξανόμενη επιρροή στις αποφάσεις που λαμβάνονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πολλές από τις οποίες είναι αναγκαίο στο μέλλον να θεσπιστούν σε μια διαδικασία συναπόφασης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Συνεπώς, η κατασκευή της ιδιότητας του πολίτη σε ευρωπαϊκό επίπεδο καθίσταται σημαντική πρόκληση των καιρών.

    Έχω επιλέξει να δραστηριοποιούμαι στο Μέτωπο της Αριστεράς στη Γαλλία, διότι αποσκοπεί στην οικοδόμηση μιας αριστερής εναλλακτικής και στην δημιουργία ενός διαφορετικού μοντέλου για την ανάπτυξη, που στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες:

    - την οικονομία,

    - την κοινωνία,

    - το περιβάλλον, και

    - την δημοκρατία.

    Αυτοί οι τέσσερις πυλώνες θα πρέπει να θεωρούνται ως σύνολο, αφού πρώτα εξεταστεί προσεκτικά η έννοια του καθενός. Είναι απαραίτητο να ρωτήσω: Τι είναι η οικονομία; Δεν είναι καιρός πια να ξέραμε σε τι χρησιμεύει; Γιατί πάντα έχουμε  μια τάση, ακόμη και μεταξύ μας, να ενεργούμε σαν  να υπήρχε μόνο ένα οικονομικό μοντέλο, μόνο  ένα είδος επιχείρησης;

    Για το σκοπό αυτό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σήμερα αγωνίζεται για την αναγνώριση των ευρωπαϊκών καταστατικών για όλες τις συνιστώσες της κοινωνικής οικονομίας: τις αμοιβαίες εταιρείες, ενώσεις και ιδρύματα. (Συνεταιρισμοί ήδη επωφελούνται από ένα ευρωπαϊκό καταστατικό.)

    Στο πλαίσιο της συζήτησης για την ιδιότητα του πολίτη, ο πυλώνας της δημοκρατίας  είναι αυτός που πρέπει να αντιμετωπίσουμε πρώτα. Το δημοκρατικό μοντέλο πρέπει να αναδιαρθρωθεί, αλλά αυτή η αναδιάρθρωση σήμερα σημαίνει κατ 'ανάγκην τη μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων.

    Γιατί η αναδιάρθρωση της δημοκρατίας σημαίνει , πρώτα και κύρια, την αποκατάσταση των πολιτών - όσων συμμετέχουν ενεργά στις υποθέσεις της πόλης - στη δικαιωματική τους θέση:

    1) Πρώτα απ 'όλα, θα πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε για ενεργό συμμετοχή του πολίτη. Η ιδιότητα του πολίτη είναι η άλλη όψη του νομίσματος.

    Για εμάς, στη Γαλλία, η ιδιότητα του πολίτη είναι ένα κεκτημένο δικαίωμα στο πλαίσιο της Γαλλικής Επανάστασης - ακόμη και αν έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το 1848 για να απαλλαγούμε από τον τίτλο ιδιοκτησίας, όταν το δικαίωμα του εκλέγειν έπαψε να εξαρτάται από τον πλούτο και άρχισε να γίνεται καθολικό, και, μέχρι το 1945 για τις Γαλλίδες ώστε να έχουν τελικά το δικαίωμα ψήφου. Αλλά στη Γαλλία, η ιδιότητα του πολίτη εξακολουθεί να είναι περιορισμένη, δεδομένου ότι οι αλλοδαποί δεν έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν, ακόμη και στις τοπικές εκλογές.

    2) Η ιδιότητα του πολίτη δεν εξαρτάται από την πολιτική, πολύ λιγότερο από το αν θα ψηφίσει στις εκλογές. Υπάρχουν εκατό και ένας τρόποι να ενεργήσει ως πολίτης.

    Δεν είναι θέμα της μείωσης του ρόλου των πολιτικών κομμάτων. Είναι ουσιαστικής σημασίας για τη δημοκρατική ζωή και θα πρέπει ακόμα - πρέπει, ακόμη και - να είναι σημαντικοί συνεισφέροντες στην ενθάρρυνση της πολιτικής συζήτησης. Είναι θέμα της αναβίωση της βούλησης των πολιτών να συμμετέχουν στην πολιτική, να επηρεάζουν την πολιτική και, μάλιστα, να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στην πολιτική.

    Κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής πολιτικής εκστρατείας έχω ακούσει πολλές φορές: «Τι θα κερδίσω για να πάω να ψηφίσω; Γιατί να ψηφίσω όταν κάθε κόμμα έχει την ίδια πολιτική και η καθημερινή μας ζωή συνεχίζει να χειροτερεύει;»

    Θα μπορούσε να είναι ότι με όλα όσα συμβαίνουν στις αραβικές χώρες σήμερα, φυσάει ένας νέος άνεμος, χάρη στους άνδρες και στις γυναίκες που είχαν, και εξακολουθούν να έχουν, το θάρρος να αντισταθούν στους δικτάτορες τους, να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους για να ανακτήσουν το δικαίωμά τους στην ελευθερία και στη δημοκρατία.

    Και αυτό συμβαίνει γιατί το Front de Gauche ενσωματώνει αυτήν την έννοια ότι ανήκω εκεί. Στη Γαλλία σήμερα, τουλάχιστον στο Front de Gauche, υπάρχει σε μεγάλο βαθμό επίγνωση του γεγονότος ότι, πέρα από τα πολιτικά κόμματα, τα συνδικάτα και οι ενώσεις διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην αναγέννηση της δημοκρατίας.

    Μπορούμε επίσης να δούμε πολύ καθαρά ότι, επειδή όλα τα παραδοσιακά θεσμικά όργανα είναι σε κρίση, όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας επιλέγουν να λάβουν πιο χρήσιμη και πιο στοχευμένη δράση. Με τον τρόπο αυτό, η δράση της Εκπαίδευσης χωρίς Σύνορα (RESF) μετατόπισε το επίκεντρο για το θέμα της μετανάστευσης. Άνδρες και γυναίκες, γονείς και εκπαιδευτικοί, κινητοποιήθηκαν για τη στήριξη των οικογενειών χωρίς χαρτιά για να αποτραπεί η απέλασης τους και απαίτησαν την διευθέτηση της κατάστασή τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι χάρη σ’ αυτό το κίνημα οι αδήλωτοι εργαζόμενοι αποφάσισαν να αποκαλυφθούν και να αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους. Οι δράσεις των πολιτών έχουν αλλάξει τα πράγματα, και σήμερα, η πλειοψηφία των Γάλλων ανδρών και των γυναικών δηλώνουν ότι είναι υπέρ, όχι μόνο της νομιμοποίησης των παράνομων παιδιών και των οικογενειών τους, αλλά και όλων των παράνομων μεταναστών που εργάζονται.

    Σκεφτείτε επίσης τη φανταστική κίνηση που είδαμε μόλις σχετικά με το ζήτημα της συνταξιοδότησης, και, ακόμη και αν χάσαμε το νομοθετικό πόλεμο, έχουμε κερδίσει τη μάχη των ιδεών, διότι σε αντίθεση με ό, τι μπορεί να σκεφτόμασταν πρωτύτερα, σήμερα το 80% των Γάλλων πιστεύουν ότι απαιτείται και είναι εφικτή μια περαιτέρω μεταρρύθμιση.

    Έτσι, η ιδιότητα του πολίτη είναι επίσης κοινωνική.

    Θα ήθελα να προσθέσω ότι η ιδιότητα του πολίτη, επίσης, πρέπει να είναι οικονομική και είναι, νομίζω, μια από τις διαφορές που μια κοινωνική οικονομία θα πρέπει να είναι σε θέση να πραγματοποιήσει, μαζί με το γεγονός ότι η οικονομική ιδιότητα του πολίτη σημαίνει επίσης ότι η δημοκρατία δεν σταματάει στην πύλη της εταιρείας και ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να θεωρούνται αναπόσπαστο μέρος σε θέματα συμμετοχής σχετικά με την εργασία στην επιχείρηση και όχι απλώς μια άλλη μορφή του κεφαλαίου.

    3) Η ιδιότητα του πολίτη δεν είναι θέμα  εθνικότητας, και, εν προκειμένω, ο ορισμός της ιδιότητας του πολίτη σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως υπάρχει σήμερα, είναι ένα πραγματικό πρόβλημα, δεδομένου ότι όλοι οι πολίτες κάθε κράτους μέλους είναι ευρωπαίοι πολίτες.

    Αυτό φαίνεται να έχει νόημα, διότι ορισμένα κράτη μέλη έχουν ήδη δώσει σε αλλοδαπούς κατοίκους το δικαίωμα του εκλέγειν στις τοπικές εκλογές. Η Γαλλία θα είναι μία από τις τελευταίες χώρες που θα το πράξουν, όπως έγινε με το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση για την Υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (AEDH) σχεδιάζει να ξεκινήσει μια εκστρατεία για να υποστηρίξει το δικαίωμα των αλλοδαπών κατοίκων να ψηφίζουν στις τοπικές εκλογές, και μπορούμε να πάρουμε κάποια εύσημα για αυτό. Πάνω και πέρα ​​από αυτό, υπάρχει το ζήτημα της εναρμόνισης των απαιτήσεων για την ιδιότητα του πολίτη σε όλα τα κράτη μέλη. Αυτή τη στιγμή, δεδομένου ότι παραπέμπει στους υπηκόους κάθε κράτους μέλους, η ιδιότητα του πολίτη σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων.

    4) Τέλος, η ιδιότητα του πολίτη δεν μπορεί να κηρύσσεται, πρέπει να αποδειχτεί. Και, εν προκειμένω, ο αριθμός των ευρωπαϊκών κειμένων, τα οποία είναι φοβερό πως έχουν πολλαπλασιαστεί στο θέμα της ιδιότητας του πολίτη σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ιδιαίτερα μετά το ρεκόρ αποχής στις τελευταίες ευρωπαϊκές εκλογές. Η μόνη αναφορά που έγινε σε μία από τις τελευταίες ευρωπαϊκές ανακοινώσεις της Επιτροπής για το θέμα αυτό αποκαλύπτει την έκταση της ζημίας: «Οι ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να μάθουν να έχουν συνείδηση ​​της ιδιότητάς τους». Πρόκειται για μια περιορισμένη θεώρηση του προβλήματος, η οποία ενισχύεται από το γεγονός ότι περιορίζεται αποκλειστικά στους πολίτες των ευρωπαϊκών χωρών, ενώ η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης λέει ακριβώς το αντίθετο. Είναι πολύ σημαντικό να αμφισβητηθεί αυτή η αντίφαση.

    Πρόκειται να εργαστούμε για όλα όσα έχουμε συζητήσει σήμερα το απόγευμα, για όλα όσα έχουν μοιραστεί μαζί μου και όλα όσα για τα οποία σας ευχαριστώ και πάλι.

    Η Ευρωπαϊκή Χάρτα απεικονίζει μια καθολική αντίληψη των θεμελιωδών δικαιωμάτων, τα οποία πρέπει να ισχύουν για κάθε πρόσωπο που ζει εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    Με βάση αυτά τα ερωτήματα, υπάρχει πολλή δουλειά να κάνουμε και πολλά να συζητήσουμε. Αλλά είναι σημαντικό για όλους εμάς που πιστεύουμε στη δημοκρατία και θέλουμε να συμμετάσχουμε στη δημιουργία μιας διαφορετικής κοινωνίας να λάβουμε μέρος στη διαδικασία.

     

     Μετάφραση: Δόνα Γιάκη

     

     

     


Related articles