• Για την Κοινωνική και Δημοκρατική Επανίδρυση της Ευρώπης

  • Ελιζαμπέτ Γκοτιέ , Βάλτερ Μπάγερ | 23 Apr 12
  • Βρυξέλλες, Μάρτιος 2012: Προς μια Εναλλακτική Ευρωπαϊκή Σύνοδο

    Ως ευρωπαϊκό δίκτυο που συνδέεται με άλλα κινήματα και δίκτυα καθώς και με το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, το transformeurope αποφάσισε κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του στην Πράγα, τον Σεπτέμβριο του 2011, να ενισχύσει τη συμβολή του στον σχεδιασμό εναλλακτικών λύσεων για την Ευρώπη.

    Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το transform! συμμετείχε στην Κοινή Κοινωνική Συνδιάσκεψη (ΚΚΣ - Joint Social Conference) που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, στις 29-30 Μαρτίου. Παράλληλα, το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς και το transformeurope διοργάνωσαν την πρώτη Εναλλακτική Ευρωπαϊκή Σύνοδο στις 30 και 31 Μαρτίου, στην οποία συμμετείχαν πολλοί ακτιβιστές καθώς και εκπρόσωποι δικτύων, κινημάτων και συνδικάτων.

    Η ΚΚΣ αποτελεί, αυτή τη στιγμή, ένα πολύτιμο πεδίο συνεργασίας των ευρωπαϊκών συνδικάτων και κινημάτων. Η διοργάνωση του Μαρτίου 2012 ήταν μια μεγάλη επιτυχία τόσο ως προς τη συμμετοχή όσο και ως προς την συμφωνία σε κοινούς στόχους (δείτε την Τελική Διακήρυξη στο www.jointsocialconference.eu). Η συζήτηση οδήγησε, μεταξύ άλλων, στο γενικό συμπέρασμα ότι είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένας «κοινός πολιτικός χώρος» σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

    Ο δραματικός χαρακτήρας της σημερινής κατάστασης στην Ευρώπη μας φέρνει πλέον αντιμέτωπους με την ανάγκη όχι απλώς να αντιδρούμε έντονα, αλλά και να βρούμε τρόπους ώστε οι κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες μας να είναι πιο αποτελεσματικοί. Αυτό απαιτεί νέες συμμαχίες που θα συνδέουν τους εθνικούς με τους ευρωπαϊκούς αγώνες. Απαιτεί, επίσης, την μεγαλύτερη «πολιτικοποίηση των θεμάτων», δηλαδή στενότερη σύνδεση των κοινωνικών αγώνων με στόχο την αλλαγή της ισορροπίας δυνάμεων.

    Τα αποτελέσματα των διαφόρων διεθνών συναντήσεων που έγιναν στα τέλη Μαρτίου φαίνεται να ανοίγουν το δρόμο για μια διαδικασία χωρίς προηγούμενο, στην οποία θα μπορούν να συμμετάσχουν και να συνεργαστούν συνδικαλιστικές οργανώσεις, κινήματα, πολιτικές δυνάμεις και στρατευμένοι διανοούμενοι. Το ότι πλέον μιλάμε για «Εναλλακτικές Συνόδους Κορυφής» αντί για «Αντισυνόδους», όπως παλιότερα, είναι μια σημειολογική έκφραση του νέου αυτού στόχου. Αυτή ήταν μία πρόταση που είχε υποβάλει το transformeurope στο τέλος του 2011. Οι δυνατότητες για μια τέτοια δυναμική είναι υπαρκτές. Ήδη υφίστανται διάφορες μορφές ευρωπαϊκής συνεργασίας, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, ένα δίκτυο συνδικαλιστών, το Δίκτυο Ευρωπαίων Οικονομολόγων για μια Εναλλακτική Οικονομική Πολιτική, στο οποίο συμμετέχουν περισσότεροι από 200 οικονομολόγοι, αλλά και η ATTAC Ευρώπης, η Επιτροπή για την Διαγραφή του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM), η Ευρωπαϊκή Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι Ευρωπορείες, το δίκτυο Άνοιξη της Πράγας II στο οποίο μετέχουν κυρίως δίκτυα από τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης κλπ. Επιπλέον, η συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς στο επίπεδο των θεσμικών οργάνων εντείνεται, όπως αποδεικνύεται από τις παράλληλες πρωτοβουλίες του Die Linke (Η Αριστερά) στη Γερμανία και του Μετώπου της Αριστεράς στη Γαλλία στα αντίστοιχα κοινοβούλια, καθώς και εντός της REALPE (Ένωση προοδευτικών δημοτικών συμβούλων και τοπικών αντιπροσώπων).

    Επιπλέον, έχουν πρόσφατα δρομολογηθεί δημόσιες εκκλήσεις από εμπειρογνώμονες και ηγέτες των συνδικάτων που απευθύνονται στο εθνικό αλλά και στο  ευρωπαϊκό ακροατήριο απαιτώντας μια πολιτική αλλαγή στην Ευρώπη. Ορισμένες από τις εκκλήσεις αυτές περιλαμβάνονται στο παρόν Ενημερωτικό Δελτίο.

    Προς μια Εναλλακτική Ευρωπαϊκή Σύνοδο

    Σήμερα, σε όλη την Ευρώπη αναδύονται πολύ σημαντικοί αγώνες. Ωστόσο, παρά τη δύναμη και την αποφασιστικότητά τους, μέχρι στιγμής δεν έχουν να επιδείξουν μεγάλες επιτυχίες. Παντού, σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα αιτήματα των κινητοποιήσεων συγκρούονται με την κυρίαρχη πολιτική κατάσταση. Η εναλλακτική λύση θα πρέπει να σχεδιαστεί σε μια προοπτική ρήξης με αυτήν την κατάσταση, σε επιχειρηματικό, τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

    Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου που οργανώθηκε από το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς και το transformeurope στις 30 και 31 Μαρτίου πολλοί συμφώνησαν ότι μπορεί να φυσήξει ένας «νέος άνεμος» στην Ευρώπη, με την προϋπόθεση ότι θα αναλάβουμε από κοινού την ευθύνη αυτής της τεράστιας πρόκλησης. Είναι απαραίτητο να καταπολεμήσουμε τη νέα συνθήκη «Μερκοζί» και την Τρόικα για να προλάβουμε την δημοκρατική κατάρρευση της Ευρώπης. Εκτός από τις κινητοποιήσεις ενάντια στη λιτότητα, την επαναδιαπραγμάτευση των συνθηκών και την προάσπιση της δημοκρατίας, είναι απαραίτητο να αγωνιζόμαστε στις διάφορες χώρες για νέες πολιτικές πλειοψηφίες που θα εκφράζουν τη βούληση για πολιτική αλλαγή. Σύμφωνα με τον Φελίπε φαν Κέιρσμπλικ, συντονιστή της Κοινής Κοινωνικής Συνδιάσκεψης, αυτό είναι το πλαίσιο στο οποίο «όλοι θα δουλέψουμε, όχι για να πετύχουμε την ηγεμονία ο καθένας για τον εαυτό του, αλλά για να οικοδομήσουμε την ηγεμονία ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό ". Από την πλευρά του ο Πιερ Λοράν, Πρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, δήλωσε ότι «χρειαζόμαστε έναν τέτοιο χώρο, μέσω μιας διαδικασίας που μας επιτρέπει να εργαστούμε μαζί για μια εναλλακτική λύση που θα φέρει μια πολιτική στροφή στην Ευρωπαϊκή Ένωση», ένα εγχείρημα στο οποίο ο ίδιος δέσμευσε τον εαυτό του απολύτως.

    Τα πρώτα στάδια αυτής της διαδρομής αποτυπώνουν μια νέα σύγκλιση, τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς τη δράση. Όροι όπως «διαδικασία οικοδόμησης» ή «δημιουργία ενός νέου χώρου κοινής δράσης» δείχνουν τις νέες συγκεκριμένες δυνατότητες που υπάρχουν για να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις που μέχρι σήμερα βαραίνουν τα προοδευτικά κινήματα στην Ευρώπη: τη διχοτομία μεταξύ του εθνικού και του ευρωπαϊκού επιπέδου, το διαχωρισμό μεταξύ της κοινωνικής και της πολιτικής κινητοποίησης, τις αποστάσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν μεταξύ φορέων με διαφορετικούς χαρακτήρες και ιστορία.

    Συγκεκριμένα, αυτή η ανοικτή διαδικασία προς μια Εναλλακτική Ευρωπαϊκή Σύνοδο θα μπορούσε να ανταποκριθεί στην ανάγκη έκφρασης μιας νέας φιλοδοξίας που θα έχει στόχο την αναθεμελίωση της  Ευρώπης. Μια τέτοια διαδικασία θα ενθαρρύνει επίσης τη σύγκλιση και τη συνεργασία μεταξύ πολλών δυνάμεων παρά την ποικιλομορφία τους, τόσο εντός κάθε χώρας όσο και στον ευρωπαϊκό χώρο.