• Πόζναν, 28-30 Σεπτεμβρίου 2012
  • Ετήσιο συνέδριο των Ευρωπαίων Οικονομολόγων για την Εναλλακτική Πολιτική στην Ευρώπη

  • Μαρίκα Φραγκάκη | 18 Oct 12
  • Στις 28-30 Σεπτεμβρίου 2012 διεξήχθη το 18ο ετήσιο συνέδριο της

    ομάδας των Ευρωπαίων Οικονομολόγων για την Εναλλακτική Οικονομική Πολιτική στην Ευρώπη (Oμάδα EuroMemo). To φετινό συνέδριο φιλοξένησε το Πανεπιστήμιο του Πόζναν στην Πολωνία.

    της Μαρίκας Φραγκάκη

    Όπως κάθε χρόνο, το συνέδριο προσέφερε την ευκαιρία στους περίπου
    60 συμμετέχοντες από διάφορες
    χώρες της Ευρώπης να αναλύσουν
    την τρέχουσα κατάσταση και να
    συζητήσουν εναλλακτικές προς την
    ασκούμενη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης προτάσεις. Μάλιστα,
    ενόψει των κινητοποιήσεων στην
    Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, το συνέδριο εξέδωσε διακήρυξη συμπαράστασης, η οποία
    παρατίθεται στη συνέχεια.


    Κεντρικό ζήτημα του συνεδρίου
    ήταν η εμβάθυνση της κρίσης στην
    Ε.Ε. και η ανάγκη για ριζικές μεταβολές σε όλα τα επίπεδα, πολιτικής,
    αξιών και θεσμών. Οι συζητήσεις
    διεξήχθησαν σε πέντε διαφορετικές ομάδες εργασίας - για τη δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική
    πολιτική, για τις νέες μορφές διακυβέρνησης σε ευρωπαϊκό και πα-
    γκόσμιο επίπεδο, για την ανάγκη ριζικής αναμόρφωσης της κοινωνικής
    ατζέντας και για την αναπτυξιακή
    πολιτική για τις χώρες της περιφέρειας. Το γενικό συμπέρασμα της συζήτησης ήταν ότι η Ε.Ε. μπορεί
    να επιβιώσει μόνο αν ανασυνταχθεί ριζικά σε προοδευτική κατεύ-
    θυνση, και μάλιστα, άμεσα.
    Το σχετικό Υπόμνημα ήδη συντάσσεται προκειμένου να έχει
    ολοκληρωθεί μέχρι τον Νοέμβριο. Σημειώνεται ότι, με την
    ευθύνη ειδικής ομάδας του Ινστιτούτου Νίκου Πουλαντζά, το
    Υπόμνημα επίσης κάθε χρόνο μεταφράζεται στα Ελληνικά.
    Τέλος, αξίζει να αναφερθεί η συμμετοχή εκπροσώπων κοινωνικών κι-
    νημάτων στο συνέδριο. Ειδικότερα,
    η πρόεδρος της οργάνωσης ATTAC-
    Γαλλίας Ορελί Τρουβέ, ο γραμματέας
    της βελγικής συνομοσπονδίας ACV
    – CSC και ένας εκ των πρωταγωνι-
    στών της «Εναλλακτικής Συνόδου»
    (“Alter Summit”) Φελίπε βαν Κίρσμπικ, καθώς και αντιπροσωπεία
    του Ευρωπαϊκού Δικτύου κατά της
    Φτώχειας (European Anti-Poverty
    Network) με επικεφαλής τον πρό-
    εδρό του είχαν ενεργό συμμετοχή
    στις εργασίες του συνεδρίου.

    Το συνέδριο εξέδωσε την παρακάτω διακήρυξη αλληλεγγύ-
    ης ενάντια στη λιτότητα:
    Α λ λ η λ ε γ γ ύ η ε ν ά -
    ν τ ι α σ τ η ν λ ι τ ό τ η τ α

    Οι Ευρωπαίοι Οικονομολόγοι για
    μια Εναλλακτική Πολιτική στην
    Ευρώπη (Ομάδα EuroMemo) διακηρύσσουν την αλληλεγγύη τους
    στις κινητοποιήσεις των λαών της
    Ελλάδας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας ενάντια στην πολιτική της
    Ε.Ε., που τους επιβάλλεται σε αντίθεση με τα συμφέροντά τους.
    Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις σας ενάντια στην πολιτική που σας επιβάλλεται!

    Αυτά που σας επιβάλλουν η συμμαχία των διεθνών χρηματοπιστωτικών συμφερόντων και ορισμένων
    ευρωπαϊκών χωρών με επικεφαλής
    την Γερμανία δεν αποτελούν βοήθεια, αλλά κραυγαλέα προσπάθεια
    να στηρίξουν το τραπεζικό τους σύστημα σε βάρος σας. Με τον τρόπο
    αυτό οι χώρες σας ωθούνται, όλο
    και βαθύτερα, στο φαύλο κύκλο
    της λιτότητας και της ύφεσης.
    Μας λένε ότι οι χώρες σας «δεν
    προσπαθούν αρκετά». Στην πραγματικότητα, η συνεργασία ο συνδυασμός των δυνάμεων της Βόρειας Ευρώπης και της διεθνούς
    «διακυβέρνησης» επιβάλλουν
    στις χώρες σας νέα πακέτα «βοήθειας» τα οποία, με την πρόφαση
    της «διάσωσής» σας, εξαφανίζουν
    τα δικαιώματα των εργαζομένων,
    ωθούν τους φτωχούς στην απόλυτη μιζέρια και αποδυναμώνουν την
    μεσαία τάξη. Γνωρίζουμε ωστόσο
    ότι τα προγράμματα αυτά θα αποτύχουν, όπως απέτυχαν τα Προγράμματα Διαρθρωτικής Προσαρμογής
    που επιβλήθηκαν στις χώρες του
    Παγκόσμιου Νότου. Ομοίως, θα
    έχουν τα ίδια επικίνδυνα αποτελέσματα με τα προγράμματα που βα-
    σίστηκαν στη «Συναίνεση της Ουάσιγκτον», τα οποία είχαν καταστροφικές συνέπειες για τους λαούς
    της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης την δεκαετία του 1990. Ο στόχος της πολιτικής αυτής δεν
    είναι η «διάσωση» των χωρών σας.
    Αντίθετα, ο στόχος είναι οι πιστωτές
    να κερδίσουν χρόνο για να διασωθούν οι ίδιοι και οι μέτοχοί τους,
    ενώ οι χώρες σας ωθούνται σε όλο
    και μεγαλύτερη λιτότητα που θα
    καταλήξει στην πτώχευσή σας, με
    όλες τις καταστροφικές συνέπειες
    που αυτή θα έχει, ενισχύοντας την πόλωση και τις ευρωπαϊκές ιεραρ-
    χικές δομές. Με την συμπαιγνία
    των πολιτικών και οικονομικών
    ελίτ, οι χώρες σας χρησιμοποιούνται σαν πειραματόζωα της νέας
    κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής,
    που στη συνέχεια θα εφαρμοστεί
    και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για
    να επιτύχει όμως ο στόχος αυτός,
    χρειάζεται ένα καθεστώς που θα
    απαλείψει και τα πλέον στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα.
    Το κοινοβουλευτικό καθεστώς
    οπισθοδρομεί, καθώς οι «εκπρόσωποι των πολιτών» παραδίδουν
    την εξουσία που τους έχει ανατεθεί σε «ειδικούς» και σε τραπεζίτες: μια κατάσταση που δεν
    διαφέρει σε τίποτα από ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα.
    Όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα υποδαυλίζουν το δημό-
    σιο χρέος των χωρών σας, εκτινάσσοντάς το αντί να το περιορίζουν. Το
    τεχνητό βάθεμα του προβλήματος
    του δημοσίου χρέους χρησιμοποιείται ως όπλο με το οποίο επιχει-
    ρούν να επιτεθούν και να καταλάβουν ολόκληρη την κοινωνία.
    Το μοντέλο που εφαρμόζεται, το τελευταίο διάστημα, στη Νότια Ευρώπη προορίζεται για όλη την Ευρώπη
    και πέραν αυτής για οποιοδήποτε
    άλλο μέρος στο οποίο μπορούν να
    δημιουργηθούν παρόμοιες συνθήκες. Αυτό είναι το διακύβευμα και
    αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο
    η υπεράσπιση των λαών της Νότιας
    Ευρώπης δεν αποτελεί μια αφηρημένη χειρονομία αλληλεγγύης: αυτή
    τη στιγμή κρίνεται το μέλλον της δημοκρατίας και το μέλλον των λαών
    της Ευρώπης. Παντού η «επιτακτική
    ανάγκη» μιας «οδυνηρής αλλά απαραίτητης» λιτότητας εμφανίζεται ως ο τρόπος αποφυγής της τύχης των
    Νοτιο-Ευρωπαίων – ενώ στην πραγματικότητα η λιτότητα μας οδηγεί
    ακριβώς στην κατάληξη αυτή.
    Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις
    που είναι εφικτές: η επανίδρυση
    μιας αναδιαρθρωμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης στηριγμένης στις θεμελιώδεις αξίες της αλληλεγγύης,
    της δημοκρατίας και της βιωσιμότητας είναι ακόμα εφικτή και
    υπηρετεί ταυτόχρονα τα συμφέροντα των λαών όλης της Ευρώπης, Νότιας και Βόρειας.