• Παρουσίαση
  • The World Transformed: εκεί που χτυπά η καρδιά της βρετανικής Αριστεράς

  • Angelina Giannopoulou | 26 Oct 18 | Posted under: European Alternatives , Ευρωπαϊκή Ένωση , Aριστερά , Transformative Strategies
  • Παρουσίαση του φεστιβάλ: The World Transformed που έγινε στο Λίβερπουλ, στις 22-25 Σεπτεμβρίου 2018

    Το TheWorldTransformed είναι ένα τετραήμερο πολιτικό φεστιβάλ που διεξάγεται τα τελευταία τρία χρόνια, παράλληλα με το Συνέδριο του Εργατικού Κόμματος, με στόχο τη δημιουργία ενός χώρου πολιτικής ενημέρωσης και δημόσιων συζητήσεων ανάμεσα στους φίλους και τους ακτιβιστές του εργατικού κινήματος που συνέβαλαν στην αναγέννηση του Εργατικού Κόμματος στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά την ανάληψη της ηγεσίας του από τον Τζέρεμι Κόρμπιν.

    Το transform! europeήταν παρόν ως επίσημος εταίρος, συμμετέχοντας ενεργά και φιλοξενώντας ένα πάνελ. Το δίκτυό μας πήρε την πολιτική απόφαση να συμμετάσχει στο TheWorldTransformed (TWT), αναγνωρίζοντας την πολιτική σημασία που έχει μια τέτοια εκδήλωση για την πολιτική της ριζοσπαστικής Αριστεράς στη Βρετανία, ειδικά σε μια περίοδο πολιτικής αναστάτωσης που σημαδεύεται από τη μυλόπετρα του Brexit. Οι σχέσεις μας με τους συντρόφους και φίλους της ομάδας του TWTείναι μέρος της συμμετοχής μας στις προσπάθειες της ριζοσπαστικής Αριστεράς στο Ηνωμένο Βασίλειο να επανεκκινήσει το εργατικό κίνημα και να επανεφεύρει αριστερές πολιτικές για τους πολλούς. Στο σύντομο άρθρο που ακολουθεί, παρουσιάζονται μόνο οι εκδηλώσεις στις οποίες συμμετείχαμε ενεργά, και γι’ αυτό, παρακαλείστε να διαβάσετε την εκτενέστερη παρουσίασή μας (στα δεξιά της σελίδας). Ούτε αυτή αποτελεί μια πλήρη και αναλυτική περιγραφή, αφού το φεστιβάλ, το οποίο παρακολούθησαν 6000 άνθρωποι, περιλάμβανε 250 ώρες συνεδριών και 350 διεθνείς ομιλητές/τριες.

    Το transform! europeμαζί με το κίνημα AnotherEuropeisPossible και την ομάδα του TheWorldTransformedφιλοξένησαν το πάνελ της συζήτησης “AradicalallianceinEurope” (Μια ριζοσπαστική συμμαχία στην Ευρώπη)

    Η Κέιτ Σι Μπερντ, μέλος του Εκτελεστικού του EnComú στη Βαρκελώνη, παρουσίασε τη συγκεκριμένη τοπική πολιτική και εκλογική πλατφόρμα και τη δουλειά που έχει κάνει. Πλατφόρμες σαν κι αυτήν κέρδισαν σχεδόν όλους του δήμους στις τοπικές εκλογές του 2015. Για την Κέιτ Σι Μπερντ, το δίλημμα: υπεράσπιση της παγκοσμιοποίησης ή επιστροφή στο έθνος κράτος είναι απολύτως ψεύτικο.    

    Κοινοτισμός (Municipalism) είναι η οργάνωση από τα κάτω σε τοπικό επίπεδο. Κανείς δεν είναι εξαρχής πεπεισμένος κοινοτιστής, όπως είπε η Κέιτ. Γίνεται. Ο κοινοτισμός μπορεί να κερδίσει τις τοπικές εκλογές, όχι όμως τις εθνικές. Ο κοινοτισμός αναγνωρίζει τα όρια των θεσμών. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε να υλοποιήσει το αρχικό του πρόγραμμα, ο Κόρμπιν, επίσης, θα πρέπει να αντιμετωπίσει όλο το κατεστημένο το οποίο θα στραφεί εναντίον του. Στους δήμους μπορείς να κάνεις αλλαγές που επηρεάζουν άμεσα τις ζωές των ανθρώπων, όπως παρεμβάσεις στο στεγαστικό πρόβλημα κ.ά. Αν είχαμε άμεση δημοκρατία, θα βλέπαμε ότι η πολιτική έχει πραγματική δύναμη αλλαγής, θα βλέπαμε να χτίζονται ολόκληρες κοινότητες. Αναλογιζόμενοι τη σημασία που έχουν οι μικρές νίκες, γιατί σηματοδοτούν υλικές αλλαγές για τον κόσμο, ο δήμος μπορεί να γίνει ένας χώρος συλλογικής ταυτότητας και ένταξης, πέρα από ζητήματα έθνους και εθνότητας. Ο κοινοτισμός είναι εκ φύσεως προοδευτικός. Δεν πρέπει να τον εκλαμβάνουμε μόνο ως τοπικισμό, ενώ ακούγονται πολλά σχόλια του τύπου: «ο κοινοτισμός δεν μπορεί να ανατρέψει τον καπιταλισμό!». «Ποιος ακριβώς μπορεί να ανατρέψει τον καπιταλισμό αυτή τη στιγμή;» διερωτήθηκε.      

    Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, Υπουργός Επικρατείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Δημοκρατίας, παρουσίασε συνοπτικά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ και της ελληνικής κυβέρνησης δεν είναι ότι δεν ήταν αρκετά «αντισυστημικοί». Οι συνολικοί συσχετισμοί δυνάμεων ανέδειξαν τα εμπόδια και τα όρια του εγχειρήματος. Η κρίση του 2008 ήταν ο καταλύτης που οδήγησε σε μια νέα μεταβατική περίοδο. Μετά από συγκρούσεις, διαμορφώθηκε μια νέα πολιτική ισορροπία. Ποια είναι η Αριστερά σε αυτή την ισορροπία και πώς βλέπει η πολιτική ελίτ τη συγκεκριμένη περίοδο; Για αυτούς, η διαίρεση είναι πολύ απλουστευτική: από τη μια μεριά είναι οι «ρεαλιστές», δηλαδή εκείνοι. Από την άλλη, οι λαϊκιστές δηλαδή, χονδρικά, οποιοσδήποτε αμφισβητεί την κατάσταση των πραγμάτων, από τον Τραμπ μέχρι τους Podemos, που είναι το «χωνευτήρι των λαϊκιστών». Μια τέτοια διαίρεση, καταργεί την προοπτική για οποιαδήποτε εναλλακτική πρόταση, ενώ στην πραγματικότητα οι πραγματικές πολιτικές δυνάμεις είναι τρεις: 1) η παραδοσιακή πολιτική ελίτ: οι συντηρητικοί και οι σοσιαλδημοκράτες που έχουν παραδοθεί εδώ και πολλά χρόνια στον νεοφιλελευθερισμό. Έπειτα, οι δυνάμεις που αγωνίζονται για την εκπροσώπηση της κοινωνικής δυσφορίας του κόσμου, 2) η άκρα Δεξιά και 3) η Αριστερά. Το τοπίο είναι καθαρό. Ή η Ακροδεξιά ή μια ριζοσπαστική συμμαχία της Αριστεράς θα είναι αυτή που θα διαρρήξει τη νεοφιλελεύθερη συναίνεση και θα μεταμορφώσει την Ευρώπη. Μπορούμε ήδη να δούμε τα σημάδια μιας τέτοιας συμμαχίας στη Νότια Ευρώπη. Εκεί, η κοινωνική δυσφορία εκφράζεται κυρίως από την Αριστερά και όχι από τη Δεξιά.

    Ο Νίκολο Μιλανέζε, διευθυντής του EuropeanAlternatives, εστιάστηκε στην Ακροδεξιά και τις διεθνείς συμμαχίες που το Εργατικό Κόμμα πρέπει απαραιτήτως να κάνει. Η ακροδεξιά θέλει να πάρει τα ηνία της ΕΕ, όχι να την καταρρίψει. Παράλληλα όμως, βλέπουμε στην Ευρώπη και τη δημιουργία κοινωνικών κινημάτων. Στο πλαίσιο της διαδικασίας του Brexit, πρέπει να γίνουν ψηφοφορίες και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Στη συνέχεια, οι συζητήσεις για τη συμφωνία και τη μορφή των σχέσεων του Ηνωμένου Βασιλείου με την ΕΕ θα πρέπει να ψηφιστούν εκ νέου, άρα θα γίνουν και άλλες ψηφοφορίες. Επομένως, οι συμμαχίες με πολιτικές δυνάμεις και κόμματα είναι απαραίτητες, ώστε να ασκηθούν επιρροές στη συγκεκριμένη διαδικασία. Για τον λόγο αυτό, το συμφέρον του Εργατικού  Κόμματος είναι να δείξει αλληλεγγύη προς όλη την Ευρώπη. 

    Σύμφωνα με την Νταϊάν Άμποτ, σκιώδη Υπουργό Εσωτερικών και βουλευτίνα, το Εργατικό Κόμμα επιδιώκει να μεταμορφώσει τη Βρετανία, αλλά είναι απαραίτητο να μεταμορφωθεί και η Ευρώπη και ολόκληρος ο κόσμος. Στις τελευταίες εκλογές, το κόμμα κατάφερε να κερδίσει περισσότερες ψήφους από όσες κέρδισαν το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας, το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γαλλίας και το Ολλανδικό Σοσιαλιστικό Κόμμα μαζί. Στην Ισπανία, προσπαθούν να κάνουν κάποιες προόδους μέσω της συμμαχίας των Ισπανών Σοσιαλιστών με τους UnidosPodemos. Ακόμη και στις ΗΠΑ, παρά την προεδρία του Τραμπ, βλέπουμε να εμφανίζονται πολλοί προοδευτικοί υποψήφιοι για τη Γερουσία. ΟΙ Εργατικοί πρέπει να είναι το κόμμα των πολλών, όχι των λίγων, σε παγκόσμια κλίμακα.  

    Σύμφωνα με τον Λουκ Κούπερ, Συντονιστή του AnotherEuropeisPossible, το κρίσιμο ζήτημα είναι πώς θα αντιμετωπίσουμε τη χρηματοοικονομική παγκοσμιοποίηση σε παγκόσμια κλίμακα. Επομένως, η καταπολέμησDetailη της χρηματοοικονομικής παγκοσμιοποίησης απαιτεί πολιτικές για τους πολλούς και με διεθνιστική προοπτική. Δεν έχει να κάνει με το πώς απαντούμε στο Brexit, αλλά με το να γνωρίζουμε ότι δεν θα μπορέσουμε να επιτύχουμε αυτά που υποστηρίζουμε αν δεν κάνουμε ευρωπαϊκές συμμαχίες και αν δεν υποστηριζόμαστε μεταξύ μας. Ο Λουκ Κούπερ αναφέρθηκε και στην Άκρα Δεξιά: η πλειονότητα των ακροδεξιών κομμάτων δεν υποστηρίζουν την έξοδο από την ΕΕ. Επιθυμούν να ανασχηματίσουν ριζικά την ΕΕ ως μια Ευρώπη αντιδραστικών εθνών κρατών και γι’ αυτό τον λόγο είναι πιο επικίνδυνα. 

     

    A Movement in Government?

    Ομιλητές:

    ΠολΜέισον

    ΔημήτρηςΤζανακόπουλος

    ΚριστίνΜπερί, ΣυνεργάτιδατουNextSystemProjectκαιΔιαχειρίστριατουRethinkingEconomicsκαιτουFinanceInnovationLab

    ΤζόουΓκίναν, ΑνώτεροΣτέλεχοςτουDemocracyCollaborativeandΕκτελεστικόςΔιευθυντήςτουNextSystemProject

    Λόρα Πάρκερ, Εθνική Συντονίστρια του Momentum

    Η συζήτηση ξεκίνησε με μια επί της ουσίας παρατήρηση ότι αυτό που ήταν η Τρόικα για τον ΣΥΡΙΖΑ και την ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να είναι το Σίτυ για το Εργατικό Κόμμα και τον Τζέρεμι Κόρμπιν. Όντως, το Εργατικό Κόμμα, ή ορθότερα, μια μελλοντική κυβέρνηση Εργατικών θα πρέπει να εργαστεί για να προετοιμάσει τη στρατηγική της απέναντι στις νεοφιλελεύθερες ελίτ του ΗΒ που είναι από τις πιο ισχυρές του παγκόσμιου κεφαλαίου. Μια κυβέρνηση Εργατικών στην πέμπτη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, το κέντρο των χρηματοοικονομικών σχέσεων, θα διαταράξει τη νεοφιλελεύθερη τάξη. Ταυτόχρονα, μέλη του Εργατικού Κόμματος είναι όσοι είναι ικανοί να στρέψουν το κόμμα προς τα έξω, και όχι να το περιορίσουν σε κομματικά γεύματα και σε συναντήσεις επί συναντήσεων. Ο δρόμος προς μια φιλόδοξη κυβέρνηση Εργατικών πρέπει να σηματοδοτείται από την καινοτομία και τη φαντασία στην πολιτική της καθημερινότητας. Είναι τόσο δύσκολο να βάλεις τέσσερις ανθρώπους που ξέρουν οικονομικά σε ένα μπαρ, να ξεκινήσουν την κουβέντα με τους εργοδότες του, με απλό και τεκμηριωμένο τρόπο;  Γιατί δεν ξεκινάμε να συζητάμε πώς θα δημιουργήσουμε νέα ΜΜΕ;

    Αν θέλουμε να επανεφεύρουμε την πολιτική, να φτιάξουμε ένα νέο μοντέλο που θα ξαναφέρει τον κόσμο στην πολιτική, πρέπει επειγόντως να ξεβολευτούμε από την ασφάλειά μας και να δούμε τις πολιτικές δυνατότητες που έχουμε σε μια στιγμή και έναν τόπο που δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ πριν.

    Μπορείτε να βρείτε τις μαγνητοφωνήσεις όλων των συνεδριών, των εργαστηρίων και των συνελεύσεων του TheWorldTransformed στην ιστοσελίδα τους, μαζί με συνοδευτικό υλικό όπως: άρθρα, παρουσιάσεις σε περιοδικά και εφημερίδες και συνεντεύξεις. 

     

    Μετάφραση από τα αγγλικά: Καλλιόπη Αλεξοπούλου 

     


Related articles