• Οι ευρωεκλογές στη Φινλανδία

  • Jukka Pietiläinen | 13 May 19 | Posted under: Φινλανδία , Εκλογές , Aριστερά
  • Ανάλυση από την οργάνωση μέλος μας, Vasemmistofoorumi, για το πολιτικό τοπίο στη Φινλανδία πριν από τις ευρωεκλογές.

    Στη Φινλανδία, για τις ευρωεκλογές είναι υποψήφιοι και πολλοί βουλευτές του εθνικού κοινοβουλίου, όπως φαίνεται από τα ευρωψηφοδέλτια τα οποία κατατέθηκαν στις 18 Απριλίου, μόλις τέσσερεις ημέρες μετά το πέρας των εθνικών εκλογών. Παραμένει ωστόσο ασαφές αν όντως επιθυμούν να καταλάβουν οι ίδιοι μια θέση στην ευρωβουλή εφόσον εκλεγούν, ή αν ο στόχος τους είναι να συγκεντρώσουν ψήφους για το κόμμα τους. Όσοι εκλέγονται και στα δύο σώματα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν την έδρα που θα κρατήσουν. Μπορούν επίσης να επιστρέψουν από το ευρωκοινοβούλιο στο εθνικό κοινοβούλιο κατά της διάρκεια της θητείας τους. Η διπλή υποψηφιότητα είναι εμφανέστερη στο κόμμα των Φινλανδών το οποίο έχει μόνο έξι εκλεγμένους βουλευτές, συμπεριλαμβανομένης της αντιπροέδρου του κόμματος Λάουρα Χουτασάρι. Η Χουτασάρι έχει ανακοινώσει πως σε περίπτωση εκλογής της θα επιλέξει να καταλάβει την έδρα της ευρωβουλής.

    Στην Αριστερή Συμμαχία η σημερινή ευρωβουλεύτρια, Μάργια Kίλονεν εκλέχθηκε και στο φινλανδικό κοινοβούλιο, ενώ παραμένει υποψήφια για την ευρωβουλή. Έχει πάντως δηλώσει ότι για προσωπικούς, οικογενειακούς λόγους δεν προτίθεται να διατηρήσει την ευρωβουλευτική της έδρα αν εκλεγεί, και ότι θα παραμείνει στο εθνικό κοινοβούλιο. Μια ακόμη βουλεύτρια της Αριστερής Συμμαχίας, η αντιπρόεδρος του κόμματος Χάνα Σαρκάινεν, είναι υποψήφια και για το ευρωκοινοβούλιο. Από τους 20 υποψηφίους της Αριστερής Συμμαχίας, οι 16 ήταν υποψήφιοι και στις εθνικές εκλογές. Μια εξ αυτών και πιθανή μελλοντική ευρωβουλεύτρια, η Σίλβια Μόντιγκ από το Ελσίνκι, απέτυχε να επανεκλεγεί στο φινλανδικό κοινοβούλιο, στο οποίο ήταν από το 2011, παρά το γεγονός ότι η Αριστερή Συμμαχία κέρδισε τρεις έδρες στην πρωτεύουσα, μια παραπάνω από αυτές που κατείχε. Το φινλανδικό εκλογικό σύστημα προβλέπει να επιλέγουν οι ψηφοφόροι τους υποψηφίους και τις υποψήφιες από το ψηφοδέλτιο ενός κόμματος (Στμ: με σταυρό), μια διαδικασία που ευνοεί τις προσωπικές προεκλογικές εκστρατείες και εκείνα τα πρόσωπα που είναι γνωστά σε εθνικό επίπεδο. Μεταξύ των υποψηφίων που μετέχουν στα ψηφοδέλτια άλλων κομμάτων βρίσκονται κορυφαίοι πολιτικοί που έχουν ολοκληρώσει την εθνική πολιτική καριέρα τους.

    Στις ευρωεκλογές στη Φινλανδία, το ψηφοδέλτιο κάθε κόμματος μπορεί να περιλαμβάνει 20 υποψήφιους/ες κατ 'ανώτατο όριο. Έτσι, όλα τα κόμματα προσπαθούν να μεγιστοποιήσουν τον αριθμό των ψήφων τους προτείνοντας τον μέγιστο επιτρεπτό αριθμό υποψηφίων. Το σύνολο των 269 υποψηφίων από τα 18 ψηφοδέλτια (17 κόμματα και ένας ανεξάρτητος υποψήφιος) είναι ένας αριθμός ρεκόρ για τις ευρωεκλογές στην Φινλανδία. Οι βουλευτές και οι βουλεύτριες κάθε κόμματος εκλέγονται με βάση τις ψήφους που λαμβάνουν. Αυτό δημιουργεί έναν έντονο εσωκομματικό ανταγωνισμό μεταξύ των υποψηφίων, σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου η σειρά των υποψηφίων στα ψηφοδέλτια (και άρα οι εκλεγόμενοι και οι εκλεγόμενες) αποφασίζεται εκ των προτέρων από τα ίδια τα κόμματα.

    Το αποτέλεσμα των εθνικών βουλευτικών εκλογών χαρακτηρίστηκε για τρίτη φορά σε  εθνικές εκλογές (2011, 2015, 2019) από το υψηλό επίπεδο στήριξης του ριζοσπαστικού δεξιού κόμματος των Αληθινών Φινλανδών, παρά την ελαφρά μείωση του αριθμού των ψήφων τους . Χαρακτηρίστηκε ακόμη από το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα, ως ποσοστό επί του συνόλου των ψήφων, για το κόμμα του Κέντρου εδώ και 100 χρόνια, και για το κεντρώο κόμμα της Εθνικής Συμμαχίας εδώ και 50 χρόνια. Οι σοσιαλδημοκράτες έγιναν το μεγαλύτερο κόμμα, αλλά και αυτοί με το δεύτερο χειρότερο αποτέλεσμα  στην ιστορία τους μετά από εκείνο του 2015.

    Αν το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών επαναληφθεί στις ευρωεκλογές, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Φινλανδίας (SDP) και το κόμμα των Φινλανδών θα λάβουν από τρεις έδρες (+1 το κάθε κόμμα), η Συμμαχία τρεις, το Κεντρώο κόμμα δύο (-1), οι Πράσινοι μία και η Αριστερή Συμμαχία μία. Ωστόσο, υπάρχει πιθανότητα η προσέλευση να είναι σημαντικά χαμηλότερη από την αντίστοιχη στις εθνικές εκλογές. Το 1999, όταν οι εθνικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν για τελευταία φορά την ίδια χρονική περίοδο με τις ευρωεκλογές, η προσέλευση στις τελευταίες ήταν μόλις 30,1%, σημαντικά χαμηλότερη από το μέσο όρο του 40% που συνήθως παρατηρείται σε αυτές τις εκλογικές αναμετρήσεις. Η χαμηλή προσέλευση έχει αντίκτυπο και στην υποστήριξη των πολιτικών κομμάτων. Οι συντηρητικοί και οι Σουηδόφωνοι έχουν συνήθως μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη συμμετοχή στη ψηφοφορία, ενώ και το ενδιαφέρον για την Ευρώπη των Συντηρητικών και των Πράσινων είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο των ψηφοφόρων άλλων κομμάτων. Αυτό σημαίνει ότι το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα θα καταλάβει μια έδρα, όπως συμβαίνει σε κάθε ευρωεκλογική αναμέτρηση. Επιπλέον είναι πιθανόν ότι ενδιαφέρον ψηφοφόρων των κόμματος των Φινλανδών για τις εκλογές της ΕΕ να είναι χαμηλότερο, και έτσι στην καλύτερη περίπτωση να πάρει μόνο δύο έδρες. Το κόμμα του Κέντρου, με πολλούς ισχυρούς υποψήφιους από τις περιφέρειες της Βόρειας και Κεντρικής Φινλανδίας, μπορεί να έχει ένα καλύτερο αποτέλεσμα από αυτό των εθνικών εκλογών.

    Οι διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης με βάση τη συμμαχία Κέντρου, Αριστεράς και Πρασίνων συνεχίζονται κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας και προβλέπεται ότι οι δυσκολίες στις διαπραγματεύσεις θα δημοσιοποιηθούν μόνον μετά το πέρας των ευρωεκλογών. Εν πάση περιπτώσει, η πολιτική εστίαση βρίσκεται τώρα στο σχηματισμό κυβέρνησης, και όχι στα ευρωπαϊκά θέματα. Η μη συμμετοχή των συντηρητικών και του κόμματος των Φινλανδών να στον κυβερνητικό συνασπισμό μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη υποστήριξη προς αυτά τα κόμματα στις εκλογές για το ευρωκοινοβούλιο.

    Στις εκλογές του 2014, η Αριστερή Συμμαχία κέρδισε εκ νέου μια έδρα στο ευρωκοινοβούλιο, την οποία είχε οριακά χάσει το 2009. Έλαβε το 9,3% των ψήφων (έναντι μόλις 5,9% το 2009). Η Φινλανδία θα έχει 14 μέλη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ένα περισσότερο από το 2014) και αυτό σημαίνει ότι ένα κόμμα χρειάζεται περίπου το 6,0% των ψήφων για να εκλέξει έναν ευρωβουλευτή. Το 2014, οι πιο δημοφιλείς υποψήφιοι της Αριστεράς ήταν η Μάργια Κίλονεν, η οποία εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 58.611 ψήφους, και η Λι Άντερσον, η οποία τότε δεν ήταν ακόμη πρόεδρος της Αριστεράς, αλλά ούτε καν μέλος του φινλανδικού κοινοβουλίου, με 47.599 ψήφους. Οι υποψήφιοι της Αριστεράς έλαβαν συνολικά 161.074 ψήφους.

    Το αποτέλεσμα της Αριστερής Συμμαχίας στις κοινοβουλευτικές εκλογές ήταν 8,2%, ένα ποσοστό που αντιστοιχεί σε μια έδρα στο ευρωκοινοβούλιο. Η μία έδρα είναι πιθανή ακόμη και αν η στήριξη θα είναι ελαφρώς χαμηλότερη από αυτή των εθνικών εκλογών. Το απαιτούμενο ποσοστό για μια έδρα είναι περίπου 6%.

    Το ενδιαφέρον για τις ευρωεκλογές είναι μικρό. Το 2014 και το 2009, το ποσοστό συμμετοχής ήταν μόνο 40%. Φέτος, λόγω της εγγύτητας των εθνικών εκλογών, η προσέλευση μπορεί να είναι χαμηλότερη και από αυτήν του 1999 που είχε φτάσει μόλις στο 30,1%.

    Detail

    Μια εκλογική εφαρμογή που δημοσιεύτηκε σε κορυφαία δημόσια και ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης, επισημαίνει τις σημαντικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων. Όλοι οι  υποψήφιοι της Αριστεράς συμφωνούν με τη θέση ότι η ΕΕ έχει καθήκον να σώζει το σύνολο των μεταναστών από τον θάνατο στη Μεσόγειο Θάλασσα, ενώ η πλειοψηφία των υποψηφίων του κόμματος των Φινλανδών εκφράζει ισχυρή διαφωνία και ουδείς εκ των υποψηφίων του συμφωνεί με τη συγκεκριμένη θέση. Στις τάξεις των Πρασίνων και των Σοσιαλδημοκρατών σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι συμφωνούν, ενώ το ίδιο ισχύει και για την πλειονότητα των υποψηφίων όλων των παραδοσιακών κεντροδεξιών κομμάτων. 

     

     

    Στο ερώτημα εάν η ΕΕ διαλυθεί κατά τα επόμενα δέκα χρόνια, οι υποψήφιοι του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και των Πρασίνων διαφωνούν έντονα, ενώ η πλειονότητα των υποψηφίων των Φινλανδών συμφωνεί.

    Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, τα σημαντικότερα θέματα στις ευρωπαϊκές εκλογές θα είναι η οικονομική κατάσταση στη Φινλανδία, η μετανάστευση, το περιβάλλον και η προστασία της φύσης, η ανεργία και η οικονομική κατάσταση στην Ευρώπη. Συγκριτικά με την κατάσταση των πραγμάτων πριν από τις ευρωεκλογές του 2014, το σημερινό ενδιαφέρον για τη μετανάστευση και το περιβάλλον είναι πολύ μεγαλύτερο. Μεταξύ των ψηφοφόρων της Αριστερής Συμμαχίας, τα σημαντικότερα θέματα είναι το περιβάλλον (το 78% το θεωρεί σημαντικό), η ανεργία (72%) και η αύξηση του κόστους ζωής (64%), ενώ η μετανάστευση δεν τους απασχολεί τόσο όσο τους ψηφοφόρους όλων των άλλων μεγάλων κομμάτων.

    Η Αριστερή Συμμαχία είναι ένα φιλοευρωπαϊκό κόμμα που τονίζει ότι «η ΕΕ πρέπει να ξαναχτιστεί για να προστατεύσει τους ανθρώπους και τις κοινωνίες της πρόνοιας από την οικονομία των φορολογικών παραδείσων και το μισθολογικό ντάμπινγκ». Πιστεύει επίσης ότι «η εξουσία πρέπει να μεταφερθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να έχει το δικαίωμα να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες». Επιπλέον, η Αριστερή Συμμαχία υποστηρίζει σθεναρά ότι «η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πρέπει να υπάγεται στο δημοκρατικό έλεγχο των κρατών μελών» (αναφορές από το πρόγραμμα-στόχο της Αριστεράς 2016-2019). Μεταξύ των ψηφοφόρων της Αριστεράς, το 67% βλέπει τη συμμετοχή της Φινλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με πολύ ή αρκετά θετική. Το ίδιο θετικά διάκειται το 66% αυτών σε σχέση με τη συμμετοχή της Φιλανδίας στο ευρώ.Τα στοιχεία αυτά είναι ελαφρώς χαμηλότερα από τον εθνικό μέσο όρο (75-78% θετικές γνώμες).

     

    Τα ελάσσονα αριστερά κόμματα περιλαμβάνουν το Κομμουνιστικό Κόμμα Φινλανδίας (0,3% των ψήφων το 2014) και το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα (το οποίο δεν συμμετείχε στις ευρωεκλογές το 2014, ως ένδειξη διαμαρτυρίας απέναντι στην ΕΕ). Είναι ευρωσκεπτικιστές με σκληρή γραμμή και η εκλογική απήχησή τους είναι ασήμαντη.

     


Related articles