• Δίψα για μια αριστερή εναλλακτική στη Βουλγαρία

  • Julia Vladimirova | 11 Feb 19 | Posted under: Βουλγαρία , Central and Eastern Europe , Εκλογές , Aριστερά
  • Ανάλυση της πολιτικής κατάστασης στη Βουλγαρία πριν από τις ευρωπαϊκές εκλογές.

    Οι ευρωεκλογές στη Βουλγαρία χαρακτηρίζονται από τον αγώνα μεταξύ του κεντροδεξιού GERB, του κόμματος του πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ και των σοσιαλδημοκρατών του παραδοσιακού σοσιαλιστικού κόμματος υπό την ηγεσία της Κορνήλια Νίνοβα. Το μεγάλο στοίχημα για το BSP είναι να επικρατήσει του κυβερνώντος GERB, κάτι που θα οδηγήσεις σε πρόωρες εθνικές εκλογές. Οι ευρωεκλογές στη Βουλγαρία δημιουργούν ένα περιβάλλον μάλλον εγχώριου πολιτικού ανταγωνισμού., ο λόγος για την Ευρώπη απουσίαζε και τη θέση του έχουν πάρει εθνολαϊκιστικές δηλώσεις και υποσχέσεις αλλαγής, καθώς και ένα δυσδιάκριτο κοινωνικό στοιχείο, από την πλευρά του σοσιαλιστικού κόμματος BSP. Ως προς το κυβερνόν GERB, αυτό φαίνεται εξαντλημένο και χωρίς ενέργεια, αλλά παρά ταύτα προσπαθεί απελπισμένα να επικρατήσει του BSP και να παραμείνει στην εξουσία. Παραδοσιακά, οι ευρωεκλογές στη Βουλγαρία έχουν πολύ μικρή συμμετοχή, και το ίδιο προβλέπεται για τις εκλογές της Κυριακής (ακόμα περισσότερο γιατί η 24η Μαϊου είναι αργία, και πολλοί άνθρωποι θα έχουν πάει στην Ελλάδα για να ξεκουραστούν, και έτσι δεν θα ψηφίσουν).

    Μετά τις ευρωεκλογές της Κυριακής θα γίνουν περιφερειακές εκλογές, και στο ενδιάμεσο μπορεί να γίνουν πρόωρες εθνικές εκλογές λόγω πολιτικής κρίσης. Ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός και ηγέτης του GERB, Μπορίσοφ, παραδέχεται ότι το GERB ξεχάστηκε μετά από 10 χρόνια στην εξουσία, το BSP βλέπει τις ευρωεκλογές ως μια πραγματική ευκαιρία να επιστρέψει στην εξουσία, αν καταλάβει την πρώτη θέση. Το τρίτο κόμμα που είναι πιθανό να εκλέξει ευρωβουλευτές είναι το Κίνημα για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες (DPS) που παραδοσιακά κινητοποιεί τους όχι μόνο στη Βουλγαρία, αλλά και στην Τουρκία. Το κόμμα αυτό συνδέεται με ένα μεγάλο δίκτυο ολιγαρχών. Ταυτόχρονα, ο εταίρος του GERB στην κυβέρνηση, το Πατριωτικό Μέτωπο-οι εθνικιστές μας (τα κόμματα NFSB και IMRO)-είναι αποδιοργανωμένο και μερικά από τα μέλη του προσπαθούν να κερδίσουν τη δημόσια συμπάθεια με την αντι-Ρομά ρατσιστική ρητορική τους.

    Ενώ το κυβερνόν GERB έχει καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να επιβάλει στην κοινή γνώμη την άποψη ότι η Βουλγαρία έχει την καλύτερη δυνατή οικονομική κατάσταση, ο κόσμος, τις μικρές επαρχιακές πόλεις εξεγείρεται κατά των υψηλών τιμών ρεύματος και νερού, των αντικοινωνικών πολιτικών, των πολιτικών κατά των των ΑΜΕΑ, ττων πιέσεων που ασκούν οι επιχειρήσεις στους εργαζόμενούς τους, του ζητήματος της άδειας μητρότητας, και της παράνομης δόμησης σε περιοχές ιδιαίτερου κάλλους στη Μαύρη Θάλασσα ή στο όρος Πιρίν.

    Με μια πρώτη ματιά, η μεγάλη σύγκρουση στις ευρωεκλογές στη χώρα μας φαίνεται ότι θα είναι μεταξύ της Αριστεράς και της Κεντροδεξιάς. Το GERB υποχωρεί λόγω της μακράς περιόδου διακυβέρνησης, που έχει αναδείξει σκάνδαλα διαφθοράς, και έχει οδηγήσει στην απώλεια της εμπιστοσύνης στο κόμμα και στους κρατικούς θεσμούς, και ταυτόχρονα στην αύξηση της ανισότητας και της φτωχοποίησης του πληθυσμού, και της εξάντλησης της δυναμικής του κόμματος. Όμως, όπως σε όλη την Ευρώπη, η Αριστερά στη Βουλγαρία χάνει έδαφος. Αν και στην παρούσα πολιτική κατάσταση το BSP εμφανίζεται ως εναλλακτική στο statusquo και ως ένα σοσιαλιστικό κόμμα, το όραμά του, όπως αυτό εκφράζεται στο πρόγραμμα του για την διακυβέρνηση της Βουλγαρίας, έχει περισσότερο ένα εθνολαϊκιστικό στυλ και μια ελάχιστη κοινωνική χροιά. Για παράδειγμα: ούτε λέξη για τα δικαιώματα των εργατών ή για την καταστροφική κατάσταση που προέκυψε από 30 χρόνια καπιταλισμού εις βάρος των πατριωτικών κλισέ και του συντηρητισμού. Υπάρχει ένας δικαιολογημένος λόγος το BSP να μην ασκήσει κριτική στον καπιταλισμό στο πρόγραμμά του. Αυτό το κόμμα είναι αναπόσπαστο μέρος της περιόδου μετάβασης της δεκαετίας του ΄90, που ρούφηξε το αίμα αυτής της χώρας.

    Ένα από τα μεγαλύτερα σοκ αρνητικής δημοσιότητας του τελευταίου έτους ήταν ακριβώς η συζήτηση για την επικύρωση της Συνθήκης της Ιστανμπούλ, όπου το BSP είχε την ίδια συντηρητική και εθνικιστική στάση με ένα από τα κόμματα του κυβερνώντος συνασπισμού, το Πατριωτικό Μέτωπο. Αυτό το παράδειγμα είναι σημαντικό γιατί φαίνεται καθαρά ότι το BSP δεν είναι ένα σύγχρονο αριστερό κόμμα. Η Σύμβαση της Ιστανμπούλ ενάντια στη βία κατά των γυναικών είναι ένα μεγάλο πρόβλημα στη Βουλγαρία, αποκλείει τη συζήτηση πέρα από αυτό που είναι. Δηλαδή, αναδύθηκε ο φόβος για ένα μυστηριώδες τρίτο φύλο που θα κάνει τα παιδιά μας τραβεστί. Έτσι, χάρη στα δύο κόμματα, η έννοια της έμφυλης ιδεολογίας άρχισε να εμφανίζεται απειλητική και επικίνδυνη. Με τον τρόπο αυτό, το BSP έγειρε ακόμα περισσότερο προς τη μεριά των εθνικιστών, και έφτασε στο σημείο να ασκήσει κριτική στο Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών για την pushinggenderconventions που θέτουν σε κίνδυνο τις παραδοσιακές «χριστιανικές αξίες». Αυτό ήταν επίσης μια ευκαιρία για σύγκρουση με τον πρόεδρο του PES και πρώην ηγέτη του BSP, Σεργκέι Στάνισεβ, που άσκησε κριτική στη λαϊκιστική θέση του κόμματός του, το οποία ανήκει στην οικογένεια των ευρωπαίων σοσιαλιστών. Το αποκάλεσε αντιδραστικό unprogressive. Η εκ νέου υποψηφιότητα του Στανίσεβ για την ευρωβουλή είναι υπό αμφισβήτηση, καθώς και κατά πόσο ανήκει το σοσιαλιστικό μας κόμμα με την τόσο μεγάλη ιστορία αγώνων για την ισότητα και κατά του ρατσισμού ανήκει στην Αριστερά.

    Στο πλαίσιο της κρίσης στην οποία βρίσκεται η Αριστερά σε όλη την Ευρώπη, η Βουλγαρία δεν αποτελεί εξαίρεση, αν και είναι εύκολο για τον καθένα να κάνει το λάθος να θεωρεί ότι το BSP είναι μια πιθανή αριστερή εναλλακτική αυτήν τη στιγμή. Αυτό που εκπροσωπεί το BSP είναι περισσότερο ένας δεξιός λόγος, και το ίδιο το κόμμα είναι ένα κόμμα ολιγαρχών της πρώην νομενκλατούρας και των καπιταλιστικών της συμφερόντων. Είναι απολύτως επιζήμιο και επικίνδυνο το γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί που θεωρούν το BSP ως τη μόνη δυνατή Αριστερά στη Βουλγαρία. Αυτό σκοτώνει Thatkills το ενδεχόμενο μιας νέας αριστερής προοπτικής εκτός των ιστορικών αποσκευών του BSP, που αυτό το κόμμα απέτυχε να χρησιμοποιήσει με τον κατάλληλο τρόπο και τον πέταξε μακριά.

    Η απογοήτευση από το BSP και η ανάγκη για μια αυθεντική σύγχρονη Αριστερά δίνουν μια ευκαιρία στο κόμμα της Βουλγαρικής Αριστεράς-τη μοναδική ευκαιρία να είναι το μόνο κόμμα που προωθεί και ασκεί στην πράξη τις ιδέες του αντιφασισμού, του αντικαπιταλισμού και του φεμινισμού. Η Βουλγαρική Αριστερά είναι μέλος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς από το 2010. Η συντηρητική εικόνα, που hardens όλο και πιο πολύ την πολιτική μας σκηνή, σκιαγραφεί την ανάγκη για μια νέα πολιτική εναλλακτική-κοινωνική, αλληλέγγυα. Το κόμμα της Βουλγαρικής Αριστεράς να είναι αυτό το νέο πολιτικό σχέδιο. Αυτό που χρειαζόμαστε,όμως, είναι να νομιμοποιήσουμε ένα ενωμένο αριστερό μέτωπο, συνεργασίες, εταιρικές σχέσεις, δραστηριότητες και κοινές δράσεις με οργανώσεις που έχουν αποδείξει τη δουλειά τους στον αγώνα κατά της ανισότητας και υπέρ της δικαιοσύνης. Η Βουλγαρική Αριστερά αναζήτησε ενοποιήσεις για τις ευρωεκλογές με μη κομματικές οργανώσεις, όπως η TheSolidarnaBulgaria, η Συλλογικότητα Δημόσιων Παρεμβάσεων, το αναλυτικό ιντερνετικό πόρταλ «Barricada», κ.λπ. με στόχο να εργαστούν μαζί για την οικοδόμηση ενός πολιτικού χώρου που θα αντισταθεί στην έλλειψη κοινωνικών σχεδίων στη βουλγαρική πολιτική και για την επιστροφή του αριστερού εκλογικού σώματος στις ρίζες του. Κάθε τέτοια αρχή είναι περίπλοκη και δύσκολη, και πιθανόν χωρίς αποτελέσματα ακόμα, αλλά είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι προκειμένου να επιτευχθεί ένας κοινός σκοπός δεν πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός των στρατοπέδων, αλλά ένα κοινό μέτωπο. Είναι καιρός να αντισταθούμε στις νεοφιλελεύθερες επιθέσεις με το μόνο πράγμα που μπορεί να σώσει τη χώρα μας και όλη την Ευρώπη-ένα κοινωνικό σχέδιο για όλους τους πολίτες.




Related articles