• Οι ευρωεκλογές στο Βέλγιο: Μπροστά σε άνοδο της Αριστεράς;

  • Γκρέγκορι Μαουζέ | 13 May 19 | Posted under: Βέλγιο , Εκλογές , Aριστερά
  • Ανάλυση της οργάνωσης μέλους του transform! στο Βέλγιο για την εκστρατεία των ευρωεκλογών και την ελπίδα που μπορεί να γεννηθεί από το PtB/PVDA.

    Όπως και σε όλες τις εκλογές στο Βέλγιο, η Ευρωπαϊκή προεκλογική εκστρατεία σε μεγάλο βαθμό επισκιάζεται από τις νομοθετικές και περιφερειακές εκλογές που θα διεξαχθούν την ίδια ημέρα. Η κατανόηση της δυναμικής των Ευρωπαϊκών εκλογών απαιτεί επομένως την κατανόηση των εθνικών θεμάτων.

    Πέντε χρόνια κυβέρνησης της Δεξιάς

    Για πρώτη φορά από το 1988, σχηματίστηκε μια κυβέρνηση που αποτελείται αποκλειστικά από δυνάμεις της Δεξιάς. Συγκεντρώνοντας γαλλόφωνους και φλαμανδούς φιλελεύθερους (MR, ALDE), φλαμανδούς χριστιανοδημοκράτες (CD & V, EPP) και φλαμανδούς της εθνικιστικής Δεξιάς (NV-A, ERC), έχει εφαρμόσει μια πολύ αντιδραστική πολιτική ατζέντα: την άνοδο του ηλικιακού ορίου συνταξιοδότησης, την προσωρινή αναστολή της σύνδεσης μισθών και πληθωρισμού, την παροχή φορολογικών διευκολύνσεων σε μεγάλες επιχειρήσεις κ.λπ. Μια πρόσφατη έκθεση έδειξε ότι το Βέλγιο είναι μία από τις χώρες του ΟΟΣΑ με τις χαμηλότερες μισθολογικές αυξήσεις τα τελευταία 5 χρόνια.

    Η επίδρασή της στις κοινωνικές αντιστάσεις είναι ανάμεικτη. Οι πρώτες συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις (με περισσότερους από 120.000 διαδηλωτές, τον Νοέμβριο του 2014) δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Αντιμετωπίζοντας την αδιαλλαξία της κυβέρνησης, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις μπήκαν γρήγορα σε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης με τους εργοδότες και την κυβέρνηση. Όπως ακριβώς και πολλά στελέχη της Δεξιάς, η κυβέρνηση κατάφερε να περιορίσει την διάβρωση της δημόσιας εικόνας της υιοθετώντας μια σκληρή στάση στο μεταναστευτικό.

    Ο εθνολαϊκισμός στη Φλάνδρα

    Αυτό το φαινόμενο έγινε αισθητό κυρίως στη φλαμανδική πλευρά, όπου βρίσκεται η εκλογική βάση της εθνικιστικής Δεξιάς. Χρησιμοποιώντας ένα λόγο «πολιτικά μη-ορθό» και υπερασπιζόμενη τα συμφέροντα της πλούσιας περιοχής της Φλάνδρας ενάντια στον γαλλόφωνο πληθυσμό, το εθνικιστικό κόμμα κατάφερε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως «αντι-συστημικό», ενώ είχε διεισδύσει σε όλα τα επίπεδα της εξουσίας.

    Διαισθανόμενο την μελλοντική ισχυρή άνοδο της φλαμανδικής Ακροδεξιάς (Vlaams Belang, ENF), στην οποία είχαν μετακινηθεί πολλοί ψηφοφόροι το 2014, κάτι που αποδείχτηκε και στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Οκτωβρίου 2018, το εθνικιστικό κόμμα N-VA αποχώρησε από τον συνασπισμό της Δεξιάς τον Δεκέμβριο του 2018, ύστερα από την επιλογή του πρωθυπουργού να υπογράψει το Σύμφωνο του Μαρακές για τη μετανάστευση. Παρά την ελαφρά επιβράδυνση της ανόδου τους, οι εθνικιστές διατηρούν τη θέση τους χωρίς αυτό να περιορίζει την άνοδο της άκρας Δεξιάς.

    Hάνοδος της Αριστεράς στη γαλλόφωνη πλευρά

    Το φαινόμενο είναι εντελώς διαφορετικό στη γαλλόφωνη πλευρά (Βαλονία και Βρυξέλλες). Για πρώτη φορά στα τελευταία 25 χρόνια ένα κόμμα της αντιπολίτευσης, όπως το κάποτε ηγεμονικό, γαλλόφωνο PS (S&D), δεν ωφελήθηκε σοβαρά από τις πολιτικές εξελίξεις. Αντιθέτως, φάνηκε να πληρώνει το τίμημα των αντικοινωνικών μέτρων που έλαβε η προηγούμενη κυβέρνηση στην οποία ηγούνταν το Σοσιαλιστικό Κόμμα (2012-2014). Το PS επλήγη επίσης από τα σκάνδαλα σε εκείνες της περιοχές που ελέγχονταν από το κόμμα, δηλαδή τις Βρυξέλλες και τη Βαλονία.

    Ενώ αυτά τα φαινόμενα έχουν οδηγήσει στην αλματώδη έξαρσή των άκρων σε άλλες περιοχές, αυτό δεν συμβαίνει στη γαλλόφωνη περιοχή του Βελγίου, όπου το απογοητευμένο εργατικό εκλογικό σώμα του PS φαίνεται να καταφεύγει στο Βελγικό Εργατικό Κόμμα (PTB, συμμετέχει στην Ευρωομάδα GUE/NGL). Το ποσοστό του PTBαναμένεται να είναι της τάξης του 15%, με αποτέλεσμα να είναι πιθανή η εκλογή ενός ευρωβουλευτή, του πρώτου που θα ανήκει στη ριζοσπαστική Αριστερά στην ιστορία του Βελγίου.

    Ένα πράσινο κύμα;

    Το ποσοστό που θα επιτύχουν οι οικολόγοι θα είναι επίσης αντικείμενο προσεκτικής εξέτασης. Σημαντικά κοινωνικά κινήματα, όπως οι σχολικές απεργίες ή οι διαμαρτυρίες για την κλιματική αλλαγή, έθεσαν απροσδόκητα τα περιβαλλοντικά ζητήματα στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου, σε αντιδιαστολή με την στρατηγική της ταυτότητας που προωθεί η φλαμανδική Δεξιά. Το αποτέλεσμα είναι να αναμένεται ένα «πράσινο κύμα». Στο Βορρά, το Groen (Greens/EFA) θα «κλέψει» ψήφους κυρίως εις βάρος του SP.A (S&D) το οποίο είναι πιθανό να καταγράψει το χειρότερο εκλογικό ποσοστό στην ιστορία του. Στον Νότο από την άλλη πλευρά, το κόμμα ECOLO (Greens/EFA) μπορεί να αντλήσει ψήφους από τα μεσαία αστικά στρώματα που είχαν μετακινηθεί στα δεξιά, έχοντας παραδόξως ένα πρόγραμμα πολύ πιο αριστερό από το αδελφό του κόμμα στο Βορρά.

     

    Παρότι στο Βορρά αναμένεται μια ελαφρά αύξηση της Αριστεράς, η συνολική εικόνα δεν θα αποκλίνει από τη συνήθη: η Φλάνδρα εξακολουθεί να είναι το εκλογικό φρούριο της Δεξιάς, και η Βαλονία, κυρίως οι Βρυξέλλες, της Αριστεράς. Αυτό υποδηλώνει την αύξηση των κοινοτικών εντάσεων μεταξύ Φλαμανδών (60Detail% του πληθυσμού) και γαλλόφωνων.


Related articles