• Νέα από τα Ευρωπαϊκά Δίκτυα

  • 30 Jan 12


  • Το πρώτο Κοινό Κοινωνικό Συνέδριο πραγματοποιήθηκε στις 14 και 15 Σεπτεμβρίου στις Βρυξέλλες. Συμμετείχαν εκπρόσωποι 22 συνδικαλιστικών συνομοσπονδιών και 22 δικτύων, κοινωνικών κινημάτων και ΜΚΟ (από 20 συνολικά χώρες), με κοινό ενδιαφέρον για τα ευρωπαϊκά κοινωνικά ζητήματα.

    Σαντάλ Ντελμάς
    Η συνάντηση αυτή διοργανώθηκε ως συνέχεια των σεμιναρίων που πραγματοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια στο πλαίσιο των Κοινωνικών Φόρουμ, και πιο συγκεκριμένα του δικτύου «Εργασία και Παγκοσμιοποίηση». Στόχος του συνεδρίου ήταν η προώθηση της ένταξης των οργανώσεων που συμμετείχαν στη διαδικασία των Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Φόρουμ, αλλά και η συγκρότηση ενός πιο επίσημου χώρου συνεργασίας, ώστε να βαθύνουν οι αναλύσεις και να ενισχυθεί ο συντονισμός.
    Γα όλα τα δίκτυα που συμμετείχαν, τα τελευταία χρόνια αποτέλεσαν χρόνια κοινών αγώνων εναντια στην κοινωνική ατζέντα της ΕΕ (Οδηγία Μπολκεστάιν, ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, αποφάσεις Laval και Viking κ.ά.), κάτι που κατέδειξε την ανάγκη να διαμορφώσουν τη δική τους ατζέντα και να την κάνουν ευρύτερα γνωστή. Σε κάποιες από τις τοποθετήσεις που έγιναν διαφαίνεται μια τέτοια πρόθεση, που θα εστιάζει σε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο για την Ευρώπη, αειφόρο και βασισμένο στη δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη.
    Πρόκειται για μια προσπάθεια που γίνεται σε μια εποχή χρηματοπιστωτικής και κλιματικής κρίσης, αλλά και κοινωνικής οπισθοδρόμησης. Στόχος είναι η συνεργασία με ανοιχτό πνεύμα και η προώθηση μιας αληθινής συζήτησης, με σκοπό να διατυπωθούν μεσοπρόθεσμες προοπτικές και ενορχηστρωμένες στρατηγικές στη βάση ανοιχτών ανταλλαγών. Σ’ αυτό το πλαίσιο, οι τελικές διακηρύξεις δεν αποτελούν τις σημερινές μας προτεραιότητες, ούτε εκπροσωπούν την ολοκλήρωση μιας κοινής πλατφόρμας. Για να υπάρξει μια σταδιακή πρόοδος με μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, είναι σημαντικά τα αποτελέσματα του φετινού συνεδρίου καθαυτά, πρέπει όμως επίσης να συμβάλουν στην ανάπτυξη ενός ευρύτερου και πιο ισχυρού κοινωνικού κινήματος στην Ευρώπη τα επόμενα χρόνια. Η συνεργασία και η κοινή διαβούλευση, με επαρκή χρόνο (και όχι μόνο μια φορά) θα επιτρέψουν σε όλους και όλες να εμβαθύνουν την ανάλυσή τους ως άτομα, αλλά και σε συλλογικό επίπεδο, στο εσωτερικό των οργανώσεών τους.
    Οι στόχοι που τέθηκαν από το δίκτυο αυτό –το οποίο αποφασίστηκε να ονομάζεται Κοινό Κοινωνικό Συνέδριο– είναι οι εξής:
    Πιστεύουμε ότι ένα ευρύτερο κοινωνικό κίνημα, που θα περιλαμβάνει συνδικάτα και τα σημαντικότερα δίκτυα, κινήματα και ευρωπαϊκές ΜΚΟ, πρέπει μεσοπρόθεσμα να θεμελιώσει τη δική του ατζέντα και να τη δημοσιοποιήσει, εν όψει της επόμενης εαρινής Συνόδου Κορυφής της ΕΕ το Μάρτιο, που θα αποτελέσει χώρο αποφασιστικής συμβολικής έκφρασης των πολιτικών προσανατολισμών της ΕΕ. Έτσι, η επόμενη περίοδος θα είναι αφιερωμένη σε μια διαδικσία διερεύνησης και οικοδόμησης εμπιστοσύνης στο Κοινό Κοινωνικό Συνέδριο. Η συνάντηση αυτή των 120 περίπου ατόμων επί μιάμιση μέρα δεν είναι βέβαια ο τελικός στόχος. Πρόκειται για το πρώτο βήμα σε μια διαδικασία οικοδόμησης εμπιστοσύνης μεταξύ συνδικάτων και κινημάτων, προκειμένου να σκεφτούν πάνω στο χώρο και τη μέθοδο εμβάθυνσης των αναλύσεων, να ενισχύσουν τα κοινά σημεία και να μετρήσουν τις διαφορές. Το πρόγραμμα του συνεδρίου είχε δύο θέματα:
    1) Πώς να αντιμετωπίσουμε τις πολιτικές του ντάμπινγκ;
    Η ανταγωνιστικότητα αποτελεί τη λύση ή το πρόβλημα; Η χειρότερη απάντηση στην παγκόσμια κρίση είναι το κοινωνικό ντάμπινγκ (αλλά επίσης και το δημοσιονομικό και περιβαλλοντικό ντάμπινγκ). Πώς μπορούμε να ξεφύγουμε απ’ αυτό το καθοδικό σπιράλ που μας πηγαίνει στον πάτο; Τι περιθώρια απομένουν για χειρισμούς στη Στρατηγική της Λισαβόνας για κοινωνικές ή πράσινες πολιτικές, εάν η ανταγωνιστικότητα παραμείνει πρωταρχικός στόχος της ΕΕ; Μπορούν τα συνδικάτα και τα κινήματα να παλέψουν ενάντια στις αντικοινωνικές πολιτικές σε εθνικό επίπεδο; Ή πρέπει να ενωθούν γύρω από μια αξιόπιστη ατζέντα αντιντάμπινγκ – κι αν ναι, με ποιο τρόπο μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο;
    2) Πώς μπορούν να δημιουργηθούν και να διατηρηθούν αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας στην «μετά το Κυότο» και «μετά το κραχ» οικονομία;
    Η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση θα καταστρέψει εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Σε κάποια από τα κράτη-μέλη η λύση φαίνεται να είναι απλώς η επιστροφή στην παλιά καλή οικονομία της δεκαετίας του 1970: περισσότερα αυτοκίνητα, περισσότεροι δρόμοι, περισσότερα από τα πάντα, στο βαθμό που δημιουργούν απασχόληση. Η πρώτη ή η απλούστερη ιδέα δεν είναι όμως αναγκαστικά η καλύτερη. Ίσως έχουμε να μάθουμε κάποια πράγματα από την ανάλυση των (πραγματικών) αιτίων της χρηματοπιστωτικής κρίσης, αλλά και από τα όρια της βασιζόμενης στο πετρέλαιο οικονομίας. Η σημερινή συγκυρία δεν αποτελεί άραγε μια καλή ευκαιρία για να φανταστούμε νέες θέσεις εργασίας, που να είναι αξιοπρεπείς, βασισμένες σε αειφόρα πρότυπα και χρήσιμες;
    Οι συζητήσεις και τα συμπεράσματα του συνεδρίου επισήμαναν την ανάγκη για την δημιουργία ενός χώρου που θα μας δώσει τη δυνατότητα να στοχαστούμε πάνω σ’ αυτά τα θέματα. Οι αντιλήψεις για τη σημασία των δικαιωμάτων που έχουν ως βάση την εργασία, καθώς και για την ανάγκη ενιαίων διεκδικήσεων για αειφόρο απασχόληση και ανάπτυξη είναι κοινές. Μπροστά μας προβάλλει η ανάγκη να προχωρήσουμε πιο πέρα και να εκπονήσουμε στρατηγικές, προκειμένου οι μισθωτοί και η πλειοψηφία των πολιτών να επανακτήσουν τη δύναμή τους. Το συνέδριο των Βρυξελλών σηματοδότησε την επιθυμία όλων των συλλογικοτήτων που συμμετείχαν να συνεργαστούν  στενότερα, με στόχο, μεταξύ άλλων, να συμβάλουν στον εμπλουτισμό της διαδικασίας των Κοινωνικών Φόρουμ, μακριά από λογικές κατακερματισμού του κινήματος.

    Μέλη της ιδρυτικής επιτροπής:

    Attac Γαλλία; Attac Γερμανία; Attac Βέλγιο; Attac Αυστρία; ITUC και ETUI (Ευρώπη), CGIL (Ιταλία), CGT (Γαλλία), CSC (Βέλγιο), EAPN (Ευρώπη), FGTB (Βέλγιο), Φίλοι της Γης (Ευρώπη), FSU (Γαλλία), Labour and Globalisation (Ευρώπη), Καμπάνια για το Κράτος Πρόνοιας (Νορβηγία), Δίκτυο IPAM / AITEC (Γαλλία), Ρουμανικό Κοινωνικό Φόρουμ (Ρουμανία), S2B - Από το Σιάτλ στις Βρυξέλλες (Ευρώπη), Solidaires (Γαλλία), Κοινωνική Πλατφόρμα SOLIDAR (Ευρώπη), Ver.di (Γερμανία).